Sandra en Frank ouders van Mats en Pleun

En dan is het zover: je bent zwanger!!!
Je gaat nadenken over de mogelijkheden van opvang. Want je wilt toch zelf ook een paar dagen per week blijven werken.
Voor ons als ouders van Mats (maart 2007) en Pleun (september 2008) was de keuze vrij snel duidelijk. Zonder een sociaal netwerk waarop we konden en wilden bouwen en vertrouwen wilden wij vooral onze kinderen door professionals, met een vergelijkbare visie op kinderen en hun ontwikkeling, laten opvangen.
Een kinderverblijf moest het worden: goed voor de sociale ontwikkeling van ons kind(eren).
En dan bekijk je uiteraard de verschillende kinderdagverblijven. Voors en tegens worden afgewogen en uiteindelijk bleven er een paar over. Ons gevoel heeft uiteindelijk de doorslag gegeven.
In die tijd was de Cristallijn net van start gegaan en er stond een stukje in de krant dat ons erg aan sprak.
“Aansluiten op de beleving van het kind”.
“Het kind volgen in zijn natuurlijke ontwikkeling”.
Op basis van respect voor jezelf en de ander, kleine groepen, gedreven en enthousiaste leiding, biologisch eten, geen suiker, aandacht voor de inwendige mens, kinderen mogen vies worden, buiten slaapplaatsen, “huiskamer-achtige” setting…
Nu Pleun in september naar de basisschool gaat kunnen we terugkijken op een goede keuze. De kinderen (en daarmee wij als ouders ook) hebben het geweldig naar hun zin gehad!!!
Bedankt alle lieve mensen van de Cristallijn!
Bedankt voor de gevraagde en ongevraagde adviezen!!!
Bedankt voor het “out-of-the-box meedenken”.
Sandra en Frank ouders van Mats en Pleun